Van strijd naar leven…
Dit soort dingen waren aan de orde van de dag zodra je ook maar even alleen kon zijn met mij. Gelukkig hoefde ik alleen in het weekeinde meisjeskleren aan en kon ik de rest van de week gewoon mijn eigen kleren dragen. Doordeweeks had ik het altijd heel erg moeilijk. Ik wist namelijk nooit van…
… Natuurlijk bleef ik zo lang mogelijk boven op zolder. Ik wilde immers helemaal niet naar beneden. Ik weet niet hoe lang het duurde, maar op een gegeven moment riep je met kwade stem naar boven; “Naar beneden komen slet! En heel snel!“ Aan de boosheid van jou stem kon ik horen hoe erg je…
Het was november 1968 toen ik werd geboren. Ik ben geboren in de Paulastichting in Renkum. Dit was een tehuis voor alleenstaande moeders. De meeste moeders die daar terechtkwamen, waren moeders die hun kindje niet zelf konden opvoeden of moesten afstaan om welke reden dan ook. Heel kort na mijn geboorte, ongeveer 5 a 6…
Er is slechts één plek geweest in de eerste 18 jaar van mijn leven waar ik veilig was. Dat was bij mijn adoptieouders in Nijmegen. Dit waren schatten van mensen en ik had zelfs een broertje en een zusje. Mijn broertje was even oud als ik en mijn zusje geloof ik 2 of 3 jaar…
Voor je besluit dit stuk te gaan lezen, wil ik je er even op wijzen dat dit verhaal geen prettig verhaal is en soms heftige details bevat. … en toen ik dacht dat het niet nóg erger kon, bleek dit helaas slechts een zeepbel, een illusie, een droom of een naïeve wens te zijn. Ja…