‘S morgens vroeg dan begint het al.Ik sta op en loop naar benee.De eenzaamheid tegemoet,tree voor tree. Het is nog donkeren ook koud.Ik zet de kachel aanmaar d’r is niemand die van me houd. Op zich kan ik daar nog mee levenmaar de dag begint dan zo kil.Geen liefde krijgen of kunnen geven,maar da’s wel…